سیناپرس/ سازمان ها و آژانس های فضایی جهان سال ها است که به طور جدی در جستجوی نشانه هایی از حیات بیگانه هستند. در این میان پرسش مهمی که مطرح می شود این است که آیا این کار خطرناک نیست و ارزش دارد؟
آیا ما در جهان هستی تنها هستیم؟ احتمالاً این سؤالی است که اغلب از ستارشناسان توسط عموم مردم پرسیده می شود. جست ‌و جوی هوش فرازمینی، با وجود شانس‌های زیادی برای موفقیت، مطمئناً ارزشمند است، هرچند ریسک آن بسیار زیاد باشد.  لرد مارتین ریس، اخترشناس سلطنتی بریتانیا در این رابطه معتقد است،حتی اگر تنها چیزی که از جستجوی حیات بیگانه عایدمان شود این باشد که تنها هستیم، جستجو ارزش ریسک را دارد.
به تازگی گروهی از ستاره شناسان در قالب طرحی به نام  Breakthrough Listen امتعهد شدند با بهره گیری از برخی از بهترین تلسکوپ های رادیویی جهان و توسعه ابزارهایی برای اسکن آسمان به شیوه ای جامع تر و پایدارتر به جستجوی حیات بیگانه باشند.
باید گفت،حتی اگر این جستجو موفقیت آمیز باشد ، بعید است که سیگنال بیگانگان پیامی قابل رمزگشایی باشد. به احتمال زیاد این یک محصول جانبی (یا حتی یک نقص) از یک ماشین فوق پیچیده بسیار فراتر از درک ما است که می تواند نسب خود را به موجودات ارگانیک بیگانه در سیاره ای که تکامل آن ممکن است یک میلیارد سال پیش آغاز کرده باشد ردیابی کند.
منطقی است که ما ابتدا جستجوها را روی سیارات زمین مانندی که به دور ستارگان با عمر طولانی می چرخند متمرکز کنیم. اما نویسندگان داستان های علمی تخیلی به ما یادآوری می کنند که جایگزین های عجیب تری نیز برای حیات بیگانه وجود دارد. بر این اساس گفته می شود یک تمدن به معنای جامعه ای از افراد است و در مقابل، ET ممکن است یک هوش واحد و یکپارچه باشد.
به این ترتیب حتی اگر سیگنال ‌ها در حال انتقال باشند، ممکن است آن ها را تشخیص ندهیم زیرا ممکن است ندانیم چگونه آن ها را رمزگشایی کنیم. برای مثال یک مهندس رادیو که فقط با مدولاسیون دامنه آشنا است ممکن است در رمزگشایی ارتباطات بی سیم مدرن مشکل داشته باشد.

حال پرسش اصلی این است که آیا جستجوی حیات بیگانه اصولا کاری خطرناک است؟
در پاسخ به این سوال باید تاکید کنیم که ستاره شناسان به سختی می ‌توانند نگرانی ‌هایی را که در مورد انتقال سیگنال ‌هایی که حضور ما را آشکار می ‌کند، به اشتراک بگذارند. بر فرض این که موجودات فضایی هوشمند تر از ما وجود داشته باشند، احتمالا از قبل می ‌دانستند که ما اینجا هستیم و می ‌توانند به ما توجه ویژه‌ ای داشته باشند، زیرا ما در سیاره خود به وضوح در حال گذار از یک تمدن تکنولوژیکی هستیم.
یک نظریه دیگر معتقد است که شاید کهکشان از قبل مملو از حیات پیشرفته باشد و فرزندان ما به عنوان اعضای جوان به یک جامعه کهکشانی وصل شوند. از سوی دیگر، بیوسفر پیچیده زمین ممکن است منحصر به فرد بوده و جستجوها ممکن است با شکست مواجه شوند. این امر جستجوگران را ناامید می کند. اما در این صورت ما خواهیم دانست سیاره کوچکی که در آن قرار داریم  می تواند مهم ترین مکان در کل کیهان باشد.
در نهایت، دو اصل کلی در زمینه جستجوی موجودات فضایی وجود دارد که به این تلاش ها مربوط می شود. اولاً ادعای شناسایی هر حیات بیگانه ای مستلزم شواهد فوق ‌العاده خواهد بود و دوم این که عدم وجود مدرک دلیل بر عدم وجود موجودات دیگر در جهان هستی نیست.