ایلنا/ یک استاد دانشگاه دانشگاه صنعتی شریف گفت: قیمت پراید زمانی‌که دلار هزار تومان بود 4 هزار دلار برای خودروسازان تمام می‌شد؛ 4 هزار دلار با احتساب هر دلار 50 هزار تومان می‌شود 200 میلیون تومان.
 
محمدتقی احمدیان، با بیان اینکه واردات خودروهای دسته دوم و کارکرده پرستیژ مردم ایران در بازارهای جهانی را مخدوش می‌کند، گفت: واردات خودروهای دسته دوم به مثابه خارج کردن پول از جیب مردم و انداختن آن در جیب دلال‌های قطری و اماراتی است و نباید با در پیش گرفتن سیاست‌های غلط مردم را فریب داد؛ بیشتر کمپانی‌های اصلی خودروسازی علاقه دارند که خودرو به ایران بفروشند و سهمی از بازار ایران تصاحب کند اما در گام نخست باید در نوع سیاست خارجی خود با سایر کشورها تجدید نظر کنیم و ارتباط‌ها را از سر بگیریم؛ چراکه با سیاست‌های تعارضی نمی‌توان کشور را مدیریت کرد به بیان دیگر با این سیاست ایران را از هر طرف در حال قیچی شدن است.

وی با اشاره به لزوم افزایش بهره‌وری در 2 خودروساز داخلی، گفت: خودروسازان باید از سیستم دولتی خارج و در یک فضای رقابتی به کار خود ادامه بدهند در این شرایط می‌توان تولیدات باکیفت تولید و عرضه کرد. در حال حاضر مدیران 2 خودروساز را دولت تعیین می‌کند از این‌رو مدیرعاملان این خودروسازی‌های خود را ملزم به پاسخگویی نمی‌دانند و خودروهای بی‌کیفیت تولید و در بازار عرضه می‌شود که نتایج تولید خودرو بی‌کیفیت را در جاده‌های می‌توان به‌خوبی مشاهده کرد.

استاد دانشکده مکانیک دانشگاه شریف ادامه داد: خودروسازان از دانش دانشگاه‌ها برای ارتقای سطح کیفیت تولید بهره نمی‌گیرند و متناسب با تکنولوژِی روز تولید را پیش نمی‌برند از این‌رو شاهد یک سیستم روتین در خودروسازی‌های کشور هستیم که سال‌هاست همان روند را ادامه می‌دهند؛ خودروسازان به دلیل قطع ارتباط با سایر کشورها نمی‌توانند علم روز تولید خودرو را وارد کشور کنند. از سوی دیگر خود را بالاتر از فضای دانشگاهی می‌دانند از این‌رو هیچ خودروسازی در دانشگاه‌های ایران قدم نمی‌زند و از دانش آنها استفاده نمی‌کند یک عده خاص در خودروسازی‌های کشور جمع شده‌ و کار سیاسی می‌کند و اقدام واقعی برای بهینه کردن و افزایش کیفیت محصولات انجام نمی‌دهند.

به گفته این کارشناس صنعت خودرو، خودروسازان داخلی برای جلب رضایت مصرف‌کنندگان اقدامی نمی‌کنند و سال‌هاست یک سیستم‌ هوشمند جدید در خودروهای تولیدی خود نصب نکردند. همچنین تلاشی برای ارائه خدمات پس از فروش نمی‌کنند؛ از این‌رو مردم و دولت نسبت به عملکرد خودروسازان رضایت ندارند.

وی با انتقاد از بزرگ شدن خودروسازی‌ها در کشور، گفت: چرا باید تعداد نیروی انسانی در این خودروسازی‌ها تا این میزان باشد؟ در دنیا میان نیروهای شاغل و تعداد تولید نسبت وجود دارد این در حالیست که خودروسازی کشور چندین برابر تولید نیروی کار استخدام شده است که به نظر می‌رسد این افراد از بهره‌وری مناسبی هم ندارند.‌

احمدیان ورود سیاست‌مداران در صنعت خودروسازی را غلط دانست و گفت: سیاست‌مدار چرا باید در این صنعت ورود کند؟ باید این حوزه به بخش خصوصی واگذار شود و در مکانیزم بازار آزاد قیمت‌ها تعیین شود.

این استاد دانشگاه در پاسخ به این پرسش که به نظر شما تا چه میزان قیمت‌های بازار واقعی هستند؟ گفت: قیمت پراید زمانی‌که دلار هزار تومان بود 4 هزار دلار برای خودروسازان تمام می‌شد؛ 4 هزار دلار با احتساب هر دلار 50 هزار تومان می‌شود 200 میلیون تومان. در بازار نیز تاحدودی دلال‌ها قیمت‌سازی و ایجاد حباب می‌کند اما به نظر می‌رسد تورم عمومی در کشور دلیل اصلی افزایش قیمت خودرو باشد.

وی در پایان تاکید کرد: دلال‌های میانی از فاصله قیمت کارخانه تا بازار سود می‌برند و خودروسازان باید تاحدی تولید را ادامه بدهد که خودرو به دست هم مردم برسد؛ در حال حاضر تعداد تولید کم است و دلال‌ها از طرق مختلف خودرو خریداری و دپو می‌کنند اگر تولید کافی بود قیمت کارخانه و بازار یکسان می‌شد.