این بار اما تفاوت آنجاست که او در حال تبلیغ است و صرفا یک علاقه را بازتاب نمی‌دهد، طبیعتا بنا به عرف آن چه که از یک موزیسین سنتی می‌شناسیم، توقع می‌رود که او با مراقبت بیشتری رفتار کند. تصور عموم هواداران این ژانر موسیقی از یک موسیقیدان چیزی در حد مشکاتیان و لطفی است، رفتارهایی نزدیک به حوزه عرفان، گوشه‌نشینی و عزلت حتی. 

اصلا توجه به تن و بدن در میان موسیقی‌دانان سنتی شاید مطابق انتظار پیشینی جامعه نیست، اگر در میان پاپ‌خوان‌ها توجه به لباس و تن در اولویت است، اینجا بیشتر از هر چیز وزین بودن اولویت دارد. اصلا سال‌ها پیش میان وزیری و عارف و امثالهم دعوا سر همین بود که چرا موسیقیدان اصیل ایرانی تا آن اندازه درگیر محفل و متعلقات است؟ چرا مثلا با ورزش که یک امر تنانه است، همنشین نیست؟ همایون اما جور دیگری‌ست، تن برای او در کانون است، از همین جهت هم هست که خیلی مورد انتقاد قرار می‌گیرد، با توقعات پیشینی جامعه منطبق نیست. به هر حال اگر بخواهیم به کارنامه هنری این سال‌های او نگاه کنیم، نقاط تاریک بسیار است، او رفته رفته از فضای موسیقی اصیل فاصله گرفت(شاید هم جبر زمانه بود) و کارهایی را ارائه داد که کوچک‌تر از ظرفیت صدایش بود. شوربختانه نام سیاوش بیدکانی هم پشت سر اوست، وقتی پدرت چنان کسی باشد، خب کار خیلی سخت می‌شود. همایون برای عزیز ماندن دائما در دشواری‌ست، وگرنه یک کلیپ مشت‌زنی انقدر هم جنجال ندارد، مگر آن که او تکانی به کارنامه‌اش بدهد.

در ادامه به سراغ مرور نظرات کاربران درباره اقدام تازه همایون می‌رویم. با ما همراه باشید. 

سپیده نوشت: فکر کن از همایون شجریان بودن برسی به بلاگری. حیف حیف.

کامنت علی هم مورد توجه قرار گرفت: الان داره با ضربه هوک‌چپ پرده‌ی پندار می‌دره؟ کاش ابوی‌شون، به ما اذن داده بود که «اگه دیدی همایون داره خارج می‌زنه، برادری کن گوششو بگیر بکش برش‌گردون تو راه» اونجوری می‌شد یه قله‌ی دیگه به موسیقی سنتی افزود. حیف...

نظر بامزه محسن: دارم فک می‌کنم فریادهایی که موقع تمرین میزنه هم تحریر داره.

دانیال هم نوشت: من نمی‌دونم چرا نمی‌تونم درک کنم همایون شجریان به عنوان یه خواننده، همزمان ورزش مورد علاقه‌اش بوکس باشه. اون لطافت هنری کنار این خشونت ورزشی باهم نمیسازه.

حامد: تصنیف «مردان خدا پرده پندار دریدند» روی کلیپ بوکس همایون برای شما هم طنزه یا من دارم به ترک دیوار هم می‌خندم؟

پرنیان متعجب است: همایون‌جان واقعا داره ابتذال رو به یک سطح دیگه‌ای میبره. آدم باورش نمیشه این آدم از ناشکیبا و شوق دوست و نقش خیال به بلاگری حوزه ورزش‌های رزمی رسیده. 

سعید هم از خطرات بوکس برای صدای همایون گفته: حالا ورزش بوکس برای کسی که کار اصلیش خوانندگیه واقعا خطرناکه و یک ضربه می‌تونه پایان فعالیت حرفه‌ای باشه براش، ولی نوجوون که بودم کلاس کشتی می‌رفتم و مربی آدم خیلی لوطی بود و فاز عرفان و موسیقی سنتی داشت، خیلی آدم باحالی بود و کشتی یاد گرفتن ازش حس متفاوتی داشت واقعا.

نسیم اما مخالف نیست: حالا عیبش چیه یه هنرمند ورزش کنه؟ خب علاقش بوده مگه حتما باید راه پدرش رو بره. چرا همیشه دنبال بازتولید هستید؟

پیروز: این آدم کلی درآمد داره! واقعا این درآمد کفاف زندگیت رو نمیده؟ هر کسی نباید هر چیزی رو تبلیغ کنه!

و شازده: آقا همایون عزیز! یک مشت بخورد به اون دماغ زیبا باید با آوازخوانی خداحافظی کنی. حالا اینهمه ورزش آخه چرا بوکس؟