جشنواره موسیقی فجر/ گودای رامادای، نوازنده هندی طبلای که با گروه «آوای زمین» به سرپرستی وحید آیریان در جشنواره بین‌المللی
موسیقی فجر حضور دارد، معتقد است که ایران و هند، امتداد فرهنگی یکدیگر هستند و عناصرفرهنگی زیادی بین ایران و هند مشترک است. او به آواز استاد شجریان علاقه‌مند است و با شهرام ناظری و پرواز همای، کنسرت‌ برگزار کرده است. 
به گزارش روابط عمومی چهلمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر، گروه «آوای زمین» به سرپرسی وحید آیریان و گروه نوازندگان ایرانی، همراه با دو نوازنده هندی طبلای و گیتار اسلاید وخوانندگی پاون ناییک از کشور هند، در جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر حضور دارند. 
گودای رامادای نوازنده طبلا در مورد روابط فرهنگی بین ایران و هند می‌گوید: «من دوستان ایرانی زیادی در هند یا اینجا در ایران دارم. فکر می‌کنم ایران و هند امتداد فرهنگی یکدیگرهستند. ما عناصر فرهنگی زیادی داریم که با مردم ایران مشابه است. مردم ایران،مانند هند، با روحیه شرقی خود بیشتر از جاهای دیگر به هنر و فرهنگ گرایش دارند.
تقریباً زبان مشترکی داریم. کلمات فارسی زیادی در زبان هندی وجود دارد. در زبان فارسی هم کلمات هندی و سانسکریت زیادی دیده می‌‌شود و من این را در حرف زدن دوستان فارسی‌زبانم متوجه می‌شوم.»
او درباره نقش موسیقی در تبادل فرهنگی بین دو کشور معتقد است: «من و آمانو مانیش به عنوان موسیقی‌دان  و پاون ناییک به عنوان خواننده، با بسیاری از موسیقی‌دانان و خوانندگان ایرانی همکاری می‌کنیم. وحید آیریان به خوبی این گروه رادور هم جمع کرده است و روح مشترکی بین اعضا و صدای سازهای ما در جریان است. من با پرواز همای هم در جشنواره فلش در فرانسه و کانادا اجرا داشته‌ام. با شهرام ناظری نیز در فرانسه اجرای مشترک داشته‌ایم. به آواز استاد شجریان بسیار علاقه‌مند هستم
و تقریباً همه تصانیف او را هم گوش داده‌ام. بنابراین، علاوه بر زبان، موسیقی هم کم‌وبیش یکسان است.  
این نوازنده هندی در مورد تشکیل گروه مشترک با همکاری وحید آیریان می گوید: «سال ۲۰۰۸، وحید و مجتبی به پونا شهر محل سکونت من در هند آمده بودند. شخصی به وحید گفته بود که یک نوازنده طبلا و یک نوازنده هارمونیوم و خواننده در این شهر زندگی می‌کنند. منظورشان من و پاون ناییک بودیم که هنوز خوانندگی گروه را بر عهده دارد. وحید پیش از کنسرتش با ما تماس گرفت و ما در اولین دیدارمان با هم بداهه‌نوازی کردیم. هیچ‌وقت آن شب را فراموش نمی‌کنم. بعد از آن ارتباط ما باهم حفظ شد و سفر موسیقایی خود را آغاز کردیم و گروهی به نام «آوای زمین» تشکیل دادیم که در آن موسیقی ایرانی و هندی را با هم ترکیب می‌کنیم و این همکاری تا به امروز ادامه داشته است. هم‌نوازی با موسیقی‌دانی مانند وحید بسیار لذتبخش است.»
رامادای که چهارمین بار است برای اجرای موسیقی به ایران آمده، در مورد بازخورد مخاطب ایرانی می‌گوید: «مخاطبان ایرانی بسیار مهربان هستند. به موسیقی تلفیقی یا موسیقی هندی خیلی با دقت گوش می‌دهند. از موسیقی و از ریتم لذت می‌برند و با آن ارتباط می‌گیرند. درهمین اجرای ما در جشنواره خواهید دید من کمی ریتم می‌نوازم و آنها با ریتم همراهی می‌کنند.

بسیار خوشبختم که نوازنده ریتم هستم و آن را با مخاطب به اشتراک می‌گذارم.ریتم و موسیقی یک زبان است که همه می‌توانند آن را بفهمند. زبانی که فراتر از مرزهاست. زبان موسیقی هیچ مرزی ندارد. بنابراین می‌تواند با هر فرهنگی، هر کشوری وبه هر زبانی با مردم ارتباط برقرار کند. زبان مانعی برای موسیقی نیست. موسیقی زبانی مشترک است که انسان‌ها نه از راه لب و دهان، بلکه از طریق قلب با آن صحبت می‌کنند.»