پدال/ کادیلاک الدورادو بروگام ۱۹۵۷ با تجهیز به سیستم تعلیق بادی انقلابی، راحتی بی‌نظیری ارائه و استانداردهای تجمل را بازتعریف کرد.

برای داشتن نرم‌ترین و راحت‌ترین تجربه رانندگی، خودرویی با تعلیق بادی ضروری است. این فناوری از کیسه‌های بزرگ هوا به‌جای فنرهای مارپیچ سنتی استفاده می‌کند و می‌تواند دست‌اندازها و ناهمواری‌های جاده را به‌طور مؤثری جذب کند. بسیاری از سیستم‌های تعلیق بادی می‌توانند هوا را اضافه یا کم کنند تا خودرو هنگام شتاب‌گیری، ترمز و پیچیدن متعادل بماند، از بادی‌رول بکاهد و تجربه‌ای راحت‌تر ارائه دهد؛ اما برای داشتن این فناوری، باید سراغ برندهای لوکسی مانند بنتلی، رولزرویس یا کادیلاک بروید. کادیلاک اولین برندی بود که حدود ۷۰ سال پیش تعلیق بادی را در یک خودروی جاده‌ای معرفی کرد.

لوکس‌ترین کادیلاک دهه ۱۹۵۰
کادیلاک در اواسط دهه ۵۰ مدل‌های لوکس گران‌قیمتی مانند سری ۷۰ سدان و الدورادوی دودر را ارائه می‌داد اما این برند لوکس جنرال موتورز تصمیم گرفت مرزهای تجمل را جابه‌جا کند و درنتیجه ساخت یک مدل چهاردر جدید به نام الدورادو بروگام را در دستور کار قرار داد. این خودرو، با وجود نام مشابه با الدورادو، از شاسی سری ۷۰ استفاده می‌کرد و بدنه‌ای منحصربه‌فرد داشت. الدورادو بروگام در سال ۱۹۵۷ به‌عنوان نمادی از ثروت و تجمل معرفی شد و هر آپشن لوکس قابل‌تصوری را به همراه ویژگی‌های نوآورانه ارائه می‌داد. الدورادو بروگام با موتور ۶ لیتری V8 با ۳۲۵ اسب بخار قدرت و گیربکس چهار سرعته اتوماتیک هایدراماتیک عرضه شد که رانندگی نرم و آرامی را فراهم می‌کرد. این خودرو با قیمت ۱۳ هزار دلار در سال ۱۹۵۷ معادل ۱۵۰ هزار دلار امروز، دو برابر گران‌تر از دیگر مدل‌های کادیلاک بود. این قیمت بالا به دلیل تولید محدود (تنها ۴۰۰ دستگاه در سال ۱۹۵۷) و تعلیق بادی انقلابی آن بود.

اولین خودروی مجهز به تعلیق بادی
برای تبدیل الدورادو بروگام به برترین خودروی لوکس جهان، مهندسان کادیلاک سیستمی را توسعه دادند که نه‌تنها کیفیت سواری را بهبود می‌داد بلکه انقلابی در آن ایجاد می‌کرد. تعلیق بادی نتیجه این تلاش بود، سیستمی که از فشردگی هوا برای نرم کردن سواری استفاده می‌کرد. این سیستم شامل گنبد فلزی با دیافراگم لاستیکی برای حفظ هوای فشرده و پیستون فلزی بود که ارتعاشات و ضربات جاده را به دیافراگم منتقل می‌کرد تا جذب شوند. نتیجه، حس رانندگی مانند «قالیچهٔ پرنده» بود که سرنشینان را روی جاده شناور می‌کرد. این سیستم نه‌تنها سواری را نرم‌تر می‌کرد، بلکه خودرو را در تمام شرایط متعادل نگه می‌داشت.

سوپاپ‌های تنظیم سطح، مقدار هوای داخل کیسه‌ها را تنظیم می‌کردند تا در پیچ‌ها یا هنگام حمل سرنشینان بیشتر، ارتفاع سواری ثابت بماند. همچنین یک کمپرسور هم جریان هوا را از مخزن داخلی کنترل می‌کرد و امکان تغییر ارتفاع سواری را بر اساس ترجیح راننده فراهم می‌آورد. این قابلیت برای عبور از موانع یا بهبود مرکز ثقل خودرو در رانندگی پویا بسیار مفید بود. با نصب سیستم در ارتفاع پایین‌تر نسبت به فنرهای سنتی، مرکز ثقل بهبود یافت و چسبندگی لاستیک‌ها به حداکثر رسید. بااین‌حال، نگهداری این سیستم پرهزینه و پیچیده بود، به‌طوری‌که بسیاری از مالکان آن را با فنرهای سنتی مدل‌های ارزان‌تر کادیلاک جایگزین کردند.

ویژگی‌های نوآورانه بروگام
تعلیق بادی تنها ویژگی نوآورانهٔ الدورادو بروگام نبود. این اولین خودرویی بود که ترمز پارک خودکار، قفل درهای خودکار پس از حرکت و صندلی راننده برقی با حافظه را معرفی کرد. الدورادو بروگام همچنین به چراغ‌های جلوی خودکار با قابلیت کم‌نور شدن، سیستم تهویه مطبوع و سیستم عطر کابین مجهز بود که سرنشینان می‌توانستند رایحه دلخواه خود را انتخاب کنند. با ۴۴ ترکیب مختلف چرم داخلی، خریداران می‌توانستند خودرویی منحصربه‌فرد داشته باشند. رینگ‌های آلومینیومی فورج‌کاری شده و لاستیک‌های فاق کوتاه نیز از دیگر ویژگی‌های برجسته بودند.

ارزش امروزی
الدورادو بروگام همچنان خودرویی خاص است. در حال حاضر، نمونه‌هایی که شرایط عالی داشته باشند حدود ۱۳۷ هزار دلار قیمت دارند درحالی‌که این رقم در نمونه‌های نیازمند تعمیر به حدود ۴۰ هزار دلار می‌رسد. به‌عنوان‌مثال، یک نمونهٔ سفیدرنگ با کارکرد ۵۰ هزار کیلومتر کارکرد در ژانویه ۲۰۲۴ با قیمت ۱۱۵ هزار دلار فروخته شد.