به گزارش اینترستینگ انجینرینگ، محققان دانشگاه کپنهاگ در یک تحقیق نوین متوجه شدند بدن هر فرد به شیوه ای متفاوت به انسولین واکنش نشان می دهد.

این هورمون که نقشی مهم در تنظیم قند خون و دیابت دارد، به شیوه های خاص و جالب روی افرادی که حتی سالم یا مبتلا به دیابت نوع دوم هستند، تاثیر می گذارد. چنین کشفی شیوه تشخیص دیابت نوع دوم و درمان آن را متحول می کند، به این ترتیب به ردیابی سریع تر بیمار و حتی قبل از شکل گیری کامل آن در بدن منجر می شود.

به طور معمول افراد به دو دسته سالم یا مبتلا به دیابت دسته بندی می شوند. هرچند این روش به دلیل سادگی کارآمد است اما ماهیت پیچیده زیست شناختی عملکرد انسولین در بدن انسان را نادیده می گیرد. این فرض یک مدل واحد را برای همه افراد یک گروه در نظر می گیرد و تفاوت های ظریف در حساسیت به انسولین که نامحسوس و در سطح مولکولی هستند را نادیده می گیرد. چنین تمایزی حتی میان افرادی که از لحاظ بالینی مشابه به نظر می رسند نیز وجود دارد.

آتول دشموخ از دانشگاه کپنهاگ در این باره می نویسد: ما متوجه تمایزی قابل توجه در حساسیت به انسولین حتی میان افراد سالم و همچنین افراد مبتلا به دیابت نوع دوم شدیم. برخی افراد مبتلا به دیابت نوع دوم نسبت به افراد سالم واکنش بهتری به انسولین نشان می دهند.

محققان از یک روش نوین تحلیل پروتئین به نام پروتگان شناسی(proteomics) استفاده کردند تا شیوه تاثیرگذاری انسولین روی بافت ماهیچه را بررسی کنند. این روش به محققان امکان داد تغییرات مولکولی در بیوپسی های ماهیچه متعلق به بیش از ۱۲۰ نفر را نقشه بندی کنند.

این امضای مولکولی در آینده به پزشکان کمک می کند ریسک بیماری را قبل از ظهور علائم ردیابی کنند و همین امر مسیری را به ایجاد مراقبت های شخصی سازی شده دیابت فراهم می کند.

این تحلیل نشان داد تغییرات پروتئینی ثابتی به موازات پیشرفت مقاومت به انسولین رخ می‌دهد. این امضاهای مولکولی زودتر از روش های فعلی به شناسایی افراد در معرض ابتلا به بیماری و حتی قبل از ظهور علائم، منجر می شود.