شرکت «پارادرومیکس» ایمپلنت مغزی خود را در انسان می‌کارد و به مسابقه رابط‌های مغز و رایانه(BCI) که توسط شرکت تاسیسی ایلان ماسک به نام «نورالینک» و سایر رقبا راه افتاده است، می‌پیوندد.

به نقل از آی‌ای، اکنون «پارادرومیکس» با اولین ایمپلنت رابط مغز و رایانه خود وارد عرصه شده است.

این استارت‌آپ نوروتکنولوژی اعلام کرده است که با موفقیت دستگاه BCI خود را طی یک عمل جراحی برنامه‌ریزی شده برای مقابله با صرع در دانشگاه میشیگان کاشته و سپس خارج کرده است.

کل این فرآیند فقط 20 دقیقه طول کشیده و نقطه عطف مهمی برای این شرکت مستقر در تگزاس بوده است که در سال 2015 تأسیس شد.

نزدیک شدن به آزمایشات بالینی

رابط مغز و رایانه(BCI) یک فناوری است که سیگنال‌های مغز را تفسیر می‌کند و آنها را به دستوراتی برای دستگاه‌های خارجی تبدیل می‌کند.

سامانه «پارادرومیکس» که با نام «کانکسوس»(Connexus) شناخته می‌شود، توانست فعالیت عصبی را طی این جراحی کوتاه ثبت کند. این حرکت اولین گام دلگرم کننده‌ای است که این شرکت 10 ساله را برای آزمایشات بالینی گسترده‌تر آماده می‌کند.

در حالی که این دستگاه هنوز توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده(FDA) تایید نشده است، نمایش موفقیت آمیز آن در مغز انسان نشان می‌دهد که این فناوری می‌تواند برای انتقال از آزمایشگاه به کلینیک آماده باشد.

مت انگل(Matt Angle)، بنیان‌گذار و مدیر عامل «پارادرومیکس» گفت: این جراحی نقطه عطفی کلیدی برای «پارادرومیکس» است. ما اکنون شرکتی هستیم که به مرحله آزمایش بالینی رسیده‌ایم.

وی افزود: ما مدتی است که بر اساس مطالعات پیش‌بالینی خود می‌دانیم که یک پلتفرم BCI در سطح جهانی ایجاد کرده‌ایم. اکنون با جهش به جراحی‌ها و ضبط‌های انسانی، به استفاده از این فناوری عصبی در بیماران نزدیک‌تر شده‌ایم.

مرحله بالینی، ریسک بالا

بیمار مذکور تحت عمل جراحی مغز برای درمان صرع قرار گرفته بود که به محققان اجازه داد تا دستگاه خود را تحت نظارت دقیق آزمایش کنند.

این شرکت در بیانیه‌ای گفت: این اولین جراحی از بسیاری از جراحی‌های برنامه‌ریزی شده طی چند ماه آینده است.

«پارادرومیکس» در حال توسعه BCI خود است تا به افراد مبتلا به اختلالات حرکتی شدید، مانند فلج اندام کمک کند تا از طریق رایانه ارتباط برقرار کنند.

برخلاف برخی از سامانه‌های رقیب، هدف «کانکسوس» خواندن سیگنال‌ها در سطح نورون‌های منفرد است و آنچه این شرکت به عنوان داده‌هایی با وضوح بالاتر توصیف می‌کند، ارائه می‌کند.

آزمایش اخیر این شرکت توسط یک تیم پزشکی در دانشگاه میشیگان انجام شد. دکتر اورن ساگر(Oren Sagher)، استاد جراحی مغز و اعصاب، بر جنبه‌های بالینی آن نظارت داشت، در حالی که دکتر متیو ویلسی(Matthew Willsey)، استادیار جراحی مغز و اعصاب و مهندسی زیست پزشکی، تحقیقات و کاشت دستگاه را رهبری کرد.

«پارادرومیکس» اکنون به حوزه شلوغی از استارت‌آپ‌های نوروتکنولوژی می‌پیوندد که برای ارائه سامانه‌های BCI به بازار رقابت می‌کنند. این رقبا شامل شرکت «نورالینک» متعلق به ایلان ماسک نیز می‌شود که در حال حاضر در حال انجام آزمایش‌های بالینی خود است و اخیراً برای دستگاه ترمیم گفتار خود از FDA تاییدیه دریافت کرده است.

رقبای دیگری مانند شرکت «سینکرون»(Synchron) با حمایت جف بزوس و بیل گیتس و همچنین شرکت «پرسیژن نوروساینس»(Precision Neuroscience) نیز به طور موازی فناوری‌های خود را پیش می‌برند.

«پارادرومیکس» تا به امروز نزدیک به 100 میلیون دلار جمع آوری کرده است و اخیراً شراکت با پروژه نئوم(NEOM) عربستان سعودی را نیز اعلام کرده است که به جاه‌طلبی‌های جهانی این شرکت اشاره دارد.

این شرکت در انتظار تاییدیه‌های نظارتی است و قصد دارد اواخر سال جاری یک کارآزمایی بالینی در مقیاس کامل را برای مطالعه ایمنی و مزایای بالقوه درازمدت ایمپلنت خود در افراد دارای معلولیت راه‌اندازی کند.

در همین حال، «نورالینک» اعلام کرد که در آخرین دور جذب بودجه خود، همزمان با آغاز آزمایش‌های بالینی، 650 میلیون دلار جمع‌آوری کرده است.

به گفته این شرکت، پنج بیمار مبتلا به فلج شدید در حال حاضر از دستگاه «نورالینک» برای کار با سیستم‌های دیجیتال و فیزیکی تنها با استفاده از افکار خود استفاده می‌کنند.