ورزش 3/صحبت‌های زیادی در مورد ضعیف و بی کیفیت بودن بازی‌ها در فصل جدید لیگ فوتسال می‌شود، اما عملکرد تیم‌هایی با بودجه محدود، انحصار باشگاه‌های متمول را کوچک و کوچک‌تر کرده است.
چهار هفته از رقابت های لیگ برتر سپری شده است و حضور دو مدعی نوظهور در بالای جدول و قرار گرفتن دو تیم شگفتی ساز دیگر در جمع تاپ سیکس برای علاقه‌مندان به فوتسال غیر منتظره بوده است. در واقع عملکرد جذاب سن ایچ و فولاد زرند که رده‌های دوم و سوم را به خود اختصاص داده‌اند و ناکامی گهر زمین و پالایش نفت بندرعباس، انحصار ثروتمندان را کوچک‌ کرده و بلندپروازی تیم‌های طبقه متوسط عرشیا شهرقدس و پالایش نفت اصفهان، سروصدای زیادی در فوتسال ایران به راه انداخته است.

برای جذابیت ورزش باید کیفیت کافی وجود داشته باشد، اما اگر توزیع آن کیفیت بیش از حد نامتعادل باشد، عنصر رقابتی از بین می رود. در مورد این ادعا که این فصل به نوعی فاقد کیفیت بوده است، همیشه باید به خاطر داشت که چندین موضوع می‌توانند همزمان درست باشند. تغییر زمان‌های متعدد برای شروع فصل و دوران پر ماجرای پیش فصل باشگاه‌ها که با تعطیلی های مداوم همراه بود، تاثیر زیادی در روند آماده سازی داشته است و تیم‌های بزرگ پیرامون همین مسئله بیشترین آسیب را دیده‌اند.

با این حال، اُفت تدریجی ستاره‌های فوتسال، مهم‌ترین دلیل برای قضاوت بی کیفیت بودن لیگ برتر است و به نظر می‌رسد در ادامه فصل بازی‌ها با بازگشت آن‌ها به ورژن همیشگی هیجان انگیزتر دنبال شود. اگرچه نباید فراموش کرد بسیاری از سالنی‌بازها پیشرفت چشمگیری داشته‌اند و اختلاف سطح و قابلیت بازیکنان و ملی‌پوشان به شدت کاهش یافته است. دقیقا همانطور که پتانسیل و کیفیت باشگاه‌ها به یکدیگر نزدیک شده است.

پالایش نفت بندرعباس و به خصوص گهر زمین سیرجان فصل ناامیدکننده‌ای را تا به اینجای رقابت‌ها پشت‌سر گذاشته‌اند و مس سونگونِ صدرنشین آن طور که باید و شاید به چالش کشیده نشده است. گیتی پسند با شکست غافلگیرکننده در نخستین بازی و به رغم سه پیروزی پیاپی، عملکرد خیره کننده فصول قبلی را ارائه نداده است.

با این حال، هر چقدر غول‌ها ضعیف عمل کرده‌اند، طبقه متوسط و تیم‌هایی چون فولاد زرند ایرانیان و سن ایچ ساوه، معرکه ظاهر شده‌اند و به نظر می‌رسد عنصر رقابت در فصل جدید لیگ برتر از دو قطبی بودن خارج شده و این موضوع می‌تواند به حد زیادی به فوتسال ایران کمک کند.