رکنا/ یک مرد هنگام جست‌وجوی قطعات یدکی تراکتور با فلزیاب، به طور تصادفی گنجینه‌ای شگفت‌انگیز شامل ۱۰۰۰ سکه مسی ۴۰۰ ساله را در شرق لهستان کشف کرد. این گنجینه در کوزه‌ای سفالی مربوط به قرن هفدهم دفن شده بود.

مردی اهل لهستان که به دنبال یک قطعه یدکی برای تراکتور خواهرش بود، به طرز جالبی توانست گنجینه‌ای تاریخی پیدا کند. این کشف که شامل حدود ۱۰۰۰ سکه مسی است، در اواخر فوریه سال ۲۰۲۳ در نزدیکی روستای کوچک «زانیوفکا» در شرق لهستان و مرزهای بلاروس و اوکراین رخ داد.  این مرد محلی، «میخاو لوتیس»، با استفاده از دستگاه فلزیابی که اخیراً خریداری کرده بود، به دنبال قطعات تراکتور خواهرش به جستجو پرداخت. هنگامی که دستگاه فلزیاب شروع به بوق زدن کرد، او زمین را کنار زد و با کوزه‌ای سفالی شکسته روبه‌رو شد که از آن تعداد زیادی سکه بیرون ریخته بود.

قوانین سختگیرانه کشف گنجینه در لهستان
در لهستان، استفاده از فلزیاب برای پیدا کردن گنجینه نیاز به اخذ مجوز دارد. از همین رو، لوتیس بلافاصله موضوع را به باستان‌شناسان شهر لوبلین گزارش کرد. کارشناسان روز بعد از اطلاع‌رسانی در محل حاضر شدند و بررسی‌های لازم را انجام دادند.

ارزش گنجینه در گذشته و امروز
بررسی‌ها نشان داد که این گنجینه شامل حدود ۱۰۰۰ سکه مسی لهستانی و لیتوانیایی دوران قرن هفدهم است. در آن زمان، ارزش کل این سکه‌ها تنها برابر با خرید دو جفت کفش یا ۲۰ گالن آبجو بوده است. اما امروز این سکه‌ها به‌عنوان آثار تاریخی اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده‌اند.

مشخصات و تاریخچه سکه‌ها
گزارش‌ها نشان داد که اکثر این سکه‌ها بین سال‌های ۱۶۶۳ تا ۱۶۶۶ در ضرابخانه‌های ورشو، ویلنیوس (لیتوانی) و برست (بلاروس امروزی) ضرب شده‌اند. این مناطق در آن زمان بخشی از اتحاد لهستان و لیتوانی بودند.
در آن دوران، تولید سکه‌های مسی یک نوآوری اقتصادی محسوب می‌شد. استفاده از این سکه‌ها به دلیل بحران مالی حاصل از جنگ‌های طولانی با کشورهای همسایه از جمله سوئد و روسیه، روندی رایج شده بود.

سکه‌های «بوراتینکی» و نقش تاریخ در اقتصادی آن دوران
سکه‌های کشف‌شده با نام «بوراتینکی» شناخته می‌شوند که برگرفته از نام یک مخترع و دانشمند ایتالیایی به نام «تیتو لیویو بوراتینی» است. این فرد مدیریت ضرابخانه کراکوف را بر عهده داشت و این سکه‌ها را به دلیل هزینه تولید پایین به نظام پولی وارد کرد.
هرچند در ابتدا این سکه‌ها محبوبیت داشتند، اما بعدها بوراتینی متهم شد که مس به کار رفته در سکه‌ها را ناخالص کرده و از این راه سود زیادی کسب کرده است.

با وجود این اتهامات، سکه‌های بوراتینکی در معاملات روزمره بسیار استفاده می‌شدند. جالب است بدانید همین ۱۰۰۰ سکه کشف‌شده، در زمان خود ارزش خرید دو جفت کفش را داشتند، اما اکنون بسیار ارزشمندتر محسوب می‌شوند.