ایسنا/ دانشمندان دانشگاه وارویک یک حسگر مبتنی بر الماس ساخته‌اند که برای ردیابی ذرات مغناطیسی ریز تزریق‌شده به بدن طراحی شده است و می‌تواند تشخیص شیوع سرطان را برای پزشکان آسان‌تر کند.

محققان دانشگاه وارویک یک دستگاه دستی ساخته‌اند که برای ردیابی ذرات مغناطیسی ریز تزریق‌شده به بدن طراحی شده است. این یک جایگزین غیرسمی برای ردیاب‌ها و رنگ‌های رادیواکتیو است که در حال حاضر در بیمارستان‌ها استفاده می‌شوند.

به نقل از ایندیپندنت، متاستاز، زمانی که سلول‌های سرطانی از تومور اولیه به سایر قسمت‌های بدن گسترش می‌یابند، یکی از جدی‌ترین چالش‌ها در درمان سرطان است.

پزشکان اغلب برای بررسی اینکه آیا سرطان به غدد لنفاوی که نواحی بافتی هستند که مایعات بدن فرد را از مواد مضر فیلتر می‌کنند، رسیده است یا خیر، به آزمایش‌هایی متکی هستند که می‌تواند در تصمیم‌گیری در مورد جراحی و مراقبت‌های بیشتر کمک کند.

این یافته‌ها که در مجله Physical Review Applied منتشر شده است، توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان از الماس برای ساخت یک حسگر بسیار حساس که قادر به شناسایی مایع ردیاب مغناطیسی تزریق شده به تومور است، استفاده کرد.

محققان می‌گویند این مایع که از نانوذرات اکسید آهن تشکیل شده است، در کنار سلول‌های سرطانی در بدن حرکت می‌کند و نشان می‌دهد که آیا این سلول‌ها به غدد لنفاوی رسیده‌اند یا خیر.

الکس نیومن، نویسنده اصلی این مقاله و دانشجوی دکترا در دانشکده فیزیک دانشگاه وارویک، می‌گوید که این ابزار جدید می‌تواند نحوه تشخیص سرطان را برای پزشکان بهبود بخشد.

او می‌گوید: تقاضای واقعی برای ابزارهای غیرسمی و همه‌کاره برای یافتن سرطان وجود دارد. با این حسگر جدید مبتنی بر الماس، ما موفق شدیم اندازه سر حسگر را به تنها ۱۰ میلی‌متر کاهش دهیم، به این معنی که این اولین حسگر الماس است که می‌تواند مایع ردیاب مغناطیسی را تشخیص دهد و در عین حال به اندازه کافی کوچک است که برای استفاده آندوسکوپی مناسب باشد. نیومن افزود که این دستگاه بسیار حساس است و قادر به تشخیص تنها یک صدم دوز معمول مایع ردیاب مغناطیسی است.

دانشمندان می‌گویند که در این طرح از یک الماس به ابعاد تنها نیم میلی‌متر مکعب در کنار یک آهنربای دائمی کوچک استفاده شده است.

آنها افزودند که این ساختار جمع و جور به این معنی است که نیازی به قطعات الکترونیکی حجیم نیست و امکان استفاده دستی از حسگر در اتاق‌های عمل را فراهم می‌کند.

پروفسور گوین مورلی که رهبری این گروه تحقیقاتی را بر عهده دارد، می‌گوید که این موفقیت به لطف مراکز خالی نیتروژن درون الماس امکان‌پذیر شده است. او افزود: این‌ها به الماس اجازه می‌دهند تا تغییرات بسیار کوچک در میدان مغناطیسی را تشخیص دهد و به الماس‌ها رنگ صورتی زیبایی می‌دهد. این فناوری می‌تواند کاربردهایی فراتر از پزشکی، از جمله در فضاپیماها و انرژی همجوشی، داشته باشد.

محققان می‌گویند روش‌های فعلی برای ردیابی سلول‌های سرطانی به ردیاب‌های رادیواکتیو که همه بیمارستان‌ها به آنها دسترسی ندارند، یا رنگ‌های آبی که باعث واکنش‌های آلرژیک در برخی از بیماران می‌شوند، متکی هستند.

پزشکانی که در این پروژه جدید مشارکت دارند، معتقدند که حسگر الماس جدید می‌تواند به جلوگیری از این عوارض کمک کند. محققان می‌گویند این دستگاه در نهایت می‌تواند برای سرطان‌های مختلف از جمله تومورهای ریه، کبد، روده بزرگ و مری به کار رود.