زومیت/ پرندگان در شهرهای روشن‌تر، زودتر آواز را آغاز می‌کنند و دیرتر از خواندن دست می‌کشند، زیرا نور چراغ‌های شبانه زمان طبیعی را برای آن‌ها دگرگون کرده است.

آلودگی نوری پرندگان را به اضافه‌کاری وادار می‌کند، زیرا چراغ‌های شهری نه‌تنها شب‌ها را روشن می‌کنند، بلکه پرندگان را هم به اشتباه می‌اندازند. تغییری شگفت‌انگیز در رفتار پرندگان، نشان می‌دهد نور مصنوعی چگونه می‌تواند به‌طور نامحسوس اما عمیق، ریتم زندگی تمام ساکنان دنیا را بر هم بزند.

به‌گزارش ساینس‌نیوز، پژوهش تازه‌ای نشان می‌دهد آلودگی نوری ناشی از فعالیت‌های انسانی، پرندگان را وادار کرده بیش از گذشته آواز بخوانند؛ برخی گونه‌ها نزدیک به یک ساعت بیشتر از حد معمول وقت صرف خواندن می‌کنند. یافته‌ی تازه حتی برای پژوهشگران هم غیرمنتظره بود، نیل گیلبرت، بوم‌شناس از دانشگاه ایالتی اوکلاهما، می‌گوید انتظار داشتیم پرندگان واکنشی رفتاری به نور شبانه نشان دهند، اما شدت این تغییر فراتر از پیش‌بینی ما بود.

آثار نور مصنوعی بر حیات‌وحش پیش‌تر نیز بارها ثبت شده است. پرندگانی که شب‌ها مهاجرت می‌کنند، ممکن است در پرتو نورهای شهری از مسیر خود منحرف شوند و در نهایت با ساختمان‌ها برخورد کنند. نورها همچنین چرخه‌ی طبیعی روز و شب را که بر ریتم هورمونی و رفتاری جانوران اثر می‌گذارد، مختل می‌کنند. مطالعات گذشته روی تعداد محدودی از گونه‌ها نشان داده بودند که پرندگان در مناطق آلوده به نور، فعالیت صبحگاهی خود را زودتر آغاز می‌کنند.

پاسخ دندان‌شکن پرندگان به انسان: ساخت لانه از خارهای ضدپرنده

پژوهشگران برای بررسی گسترده‌تر موضوع، به سراغ داده‌های پروژه جهانی بردودر رفتند؛ طرحی شهروندی که در آن داوطلبان با نصب حسگرهای صوتی و ضبط صدای پرندگان، الگوریتم‌های یادگیری ماشین گونه‌ها را شناسایی ‌می‌کنند. گیلبرت و برنت پیس، بوم‌شناس از دانشگاه ایالتی ایلینوی جنوبی، از میان ۴٫۴ میلیون صدا، داده‌های مربوط به ۵۸۳ گونه پرنده را بررسی کردند. آن‌ها زمان آغاز و پایان آواز روزانه‌ی هر گونه را با سطح آلودگی نوری محیط مقایسه کردند.

پرندگان در روشن‌ترین محیط‌ها به‌طور متوسط ۵۰ دقیقه بیشتر از تاریک‌ترین مناطق آواز می‌خوانند

نتایج تحلیل نشان داد در روشن‌ترین محیط‌ها، پرندگان به‌طور متوسط ۵۰ دقیقه بیشتر از تاریک‌ترین مناطق آواز می‌خوانند: ۱۸ دقیقه زودتر در صبح و ۳۲ دقیقه دیرتر در عصر. شدت این اثر در گونه‌هایی با چشم‌های بزرگ‌تر مانند سلیم دم‌گوه‌ای (Charadrius vociferus)، احتمالاً به دلیل حساسیت بیشتر این پرندگان به نور، چشمگیرتر بود. افزون‌بر‌این، در فصل جفت‌گیری که پرندگان به‌طور طبیعی صبح‌ها زودتر آواز را آغاز می‌کنند، تأثیر آلودگی نوری بیشتر شد. به نظر می‌رسد نور چراغ‌های خیابانی در ساعات اولیه روز آن‌ها را فریب می‌دهد و پرندگان گمان می‌کنند روز زودتر آغاز شده است.

پیامدهای تغییر رفتاری پرندگان هنوز به‌طور کامل آشکار نیست. این احتمال وجود دارد که آوازخوانی طولانی‌تر خواب پرندگان را مختل کند، هرچند ممکن است با خوابیدن در طول روز این کمبود جبران شود. از سوی دیگر، فعالیت اضافه می‌تواند مزیتی نیز داشته باشد و زمان بیشتری برای جست‌وجوی غذا و تغذیه‌ی جوجه‌ها فراهم کند.

برنت پیس معتقد است یافته‌های جدید نشان می‌دهد تأثیر انسان بر حیات‌وحش تنها به اقدامات مستقیم محدود نمی‌شود. او تأکید می‌کند: «چراغ‌هایی که بی‌فکرانه در شب روشن می‌کنیم، پیامدهایی فراگیر و اغلب پنهان بر زندگی جانوران اطراف ما دارند.»

مطالعه در نشریه ساینس منتشر شده است.