آخرین خبر/ مریخ‌نورد پرسویرنس ناسا در آخرین توقف اکتشافی خود در سیاره سرخ، تصویر جدید و چشمگیری از سازندهای شنی عظیم و بادخورده‌ای که به "megaripples" معروف هستند، ثبت کرده است. این عکس که در ۱۳ آگوست گرفته شده، میدانی از این برآمدگی‌ها را در مکانی به نام Kerrlaguna نشان می‌دهد، جایی که پرسویرنس در حال بررسی چگونگی شکل‌گیری چشم‌انداز توسط بادهای مریخی است. طبق بیانیه اخیر ناسا، این کار بخشی از تلاش گسترده‌تر برای درک بهتر محیط مدرن مریخ است.
در این بیانیه آمده است: "در مریخ، گذشته بر سنگ نوشته شده است - اما حال بر شن نوشته شده است."

به نقل از ، مگاریپل‌ها، برآمدگی‌های شنی هستند که تا حدود سه فوت (یک متر) ارتفاع دارند. این برآمدگی‌ها که در بیشتر سطح مریخ یافت می‌شوند، از نظر اندازه بین موج‌های کوچک‌تر و تپه‌های شنی بزرگ‌تر قرار می‌گیرند. تصور می‌شود بسیاری از آنها بقایای زمانی باشند که مریخ جو ضخیم‌تر و بادهای قوی‌تری داشته است، که احتمالاً نشان‌دهنده تغییرات آب و هوایی در طول میلیون‌ها سال است. برخی حتی نشانه‌هایی از شکستگی در قله‌ها را نشان می‌دهند که نشان‌دهنده قرار گرفتن طولانی مدت در معرض شرایط متغیر است.
در کرلاگونا، مگاریپل‌ها "غیرفعال" در نظر گرفته می‌شوند، به این معنی که در سال‌های اخیر به طور قابل مشاهده‌ای تغییر نکرده‌اند. تحقیقات قبلی نشان داده است که برخلاف موج‌های روی زمین که دائماً تحت تأثیر باد و آب تغییر می‌کنند، مگاریپل‌های مریخی از شن ریز در زیر لایه‌ای از دانه‌های درشت تشکیل شده‌اند. این امر باعث می‌شود که آنها در برابر جابجایی توسط باد مقاوم‌تر باشند.
با این حال، مشاهدات ماهواره‌ای با وضوح بالا نشان داده است که برخی از مگاریپل‌ها در سراسر مریخ حرکت می‌کنند - البته به آرامی، و هر نه سال زمینی، حدودا یک متر می‌خزند. دانشمندان می‌گویند، این حرکت در مقایسه با تپه‌های شنی فعال، کند است، اما همچنان گواهی بر این است که سطح مریخ از نظر زمین‌شناسی آنطور که زمانی تصور می‌شد، مرده نیست.

جیم زیمبلمن، زمین‌شناس سیاره‌ای در موزه ملی هوا و فضای اسمیتسونیان، پیش از این به مجله نجوم گفته بود: «این حوزه از این نظر در حال تکامل است که سرانجام تصاویر با وضوح بالا در مدت زمان کافی به دست آمده‌اند تا امکان شناسایی حرکت مگاریپل فراهم شود.»