ایرنا/ سرمربی تیم ملی گلبال نابینایان و کم بینایان، روایتی از یکی از ماموریت‌هایش دارد که بیانگر اوج مظلومیت شهدای جنگ رمضان است.
سرمربی تیم ملی گلبال نابینایان و کم بینایان که این روزها به عنوان آتش نشان در حال خدمت‌رسانی به آسیب دیدگان جنگ است، روایتی از یکی از ماموریت‌هایش دارد که بیانگر اوج مظلومیت جانباختگان جنگ رمضان است.
بهمن دوستی، سرمربی تیم ملی گلبال که همزمان به عنوان آتش نشان هم فعالیت دارد، در این روزهای جنگ رمضان همچون جنگ ۱۲ روزه در عملیات‌های امداد و نجات هموطنان حضور فعال و مستمر دارد.
وی در روایتی از یکی از ماموریت‌هایش برای بیرون آوردن پیکر شهدا از زیر آوار تعریف کرد که بیانگر گوشه‌ای از مظلومیت ملت بیگناهی است که قربانی قدرت طلبی رژیم‌های متخاصم آمریکا و اسرائیل شده‌اند.
این روایت مربوط به بمباران یک ساختمان مسکونی ٥ طبقه و ١٥ واحدی است که منجر به شهادت ١٠ نفر از ساکنانش شد. «لیام» ۲ ساله و مادرش از شهدای این ساختمان بودند.
به گفته بهمن دوستی که در ماموریت بیرون آوردن پیکر این مادر و پسر حضور داشت، لحظه و چگونگی وداع پدر که هنگام بمباران در محل کار حضور داشت با عزیزانش و به ویژه با فرزند خردسالش، بسیار دلخراش و تاسف بار بود.
سرمربی تیم ملی گلبال در تشریح این بخش از ماموریت‌های گسترده‌اش در جنگ رمضان گفت: ساختمان موردنظر بر اثر بمباران به کلی ویران شده بود با این حال پیکر مادر «لیام» در محل آشپزخانه سالم ‌و قابل شناسایی بود، پیکر بی جان لیامِ ۲ ساله هم‌ در همان آشپزخانه پیدا شد.
وی ادامه داد: پای لیام زیر یخچال مانده بود، در عملیاتی سخت و با برش ستون‌هایی که روی یخچال افتاده بودند، بدن او را بدون آسیب بیرون آوردیم. سپس پیکر این مادر و پسر را به محل آمبولانس منتقل کردیم.
دوستی با یادآوری اینکه علی پدر «لیام» در هنگام بمباران این واحد مسکونی در محل کارش بود و در هنگام ماموریت آتش نشان‌ها با بهت و ناباوری پیگیر وضعیت همسر و پسرش بود، تصریح کرد: هنگام انتقال لیام و مادرش به داخل آمبولانس، علی در اوج تمنا گفت که این بچه را به من بدهید تا با او حرف بزنم، سپس دقایقی را با عزیزانش گذراند. او ابتدا در کنار همسر شهیدش قرار گرفت و نجواهایی با او داشت. سپس پسر را در آغوش گرفت.
این مربی آتش نشان گفت: پدر با پسر ۲ ساله شهیدش که در آغوش داشت هم نجواهایی داشت، سپس گوشی همراه خود را درآورد، یک کارتون که در گوشی‌اش بود را باز کرد، در همان حال که پسر را در آغوش داشت، سرش را کنار سر پسر خردسال شهیدش قرار داد به گونه‌ای که بتواند همراه پسرش و از زاویه صورت و نگاه او، کارتون را تماشا کند.
دوستی ادامه داد: این صحنه چند دقیقه ادامه داشت و به واقع عاشورایی را رقم زد، پدر اشک می‌ریخت و کارتونی را که ظاهرا مورد علاقه پسرش بود تماشا می‌کرد اما ‌در کنار پیکر بی جانش.
وی خاطرنشان کرد: ما آتش نشان‌ها در جریان ماموریت‌های‌مان با صحنه‌های غم‌انگیز مختلفی مواجه می‌شویم، تکرار این صحنه‌ها و تماشای آنها ما را به نوعی سخت کرده، به طوری‌که به راحتی گریه نمی‌کنیم اما وداع علی با همسر ‌و به ویژه پسر خردسالش، همه حاضران را خیلی عمیق متاثر کرد.
سرمربی تیم ملی گلبال با آرزوی پیروزی نهایی ایران در مواجه با جنایات آمریکا ‌و اسرائیل تاکید کرد که تا پایان این جنگ به ماموریت خود به عنوان آتش نشان ادامه می‌دهد.