کیهان/متن پیش رو در کیهان منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

‌«دلیل حملات علیه سعید جلیلی چیست؟» رجانیوز ضمن طرح این پرسش نوشت: تجربه اجرائی برجام و تحولات پس از آن، از جمله تداوم فشارهای خارجی و تکرار عقب‌نشینی‌ها در عرصه دیپلماسی، نشان داد که تحلیل و منطق جلیلی در خصوص سیاست خارجی واقع‌بینانه‌تر بوده است. اما متهمان این وضعیت به‌جای پذیرفتن خطا و عذرخواهی از ملت، ترجیح می‌دهند به جلیلی فحاشی کنند.
رجانیوز نوشت: یک‌ سال از عمر دولت هم گذشت و کارنامه این دولت فرای دعواهای توئیتری و دستاوردسازی‌های سطحی جلوی چشمان مردم است؛ اما حملات و هجمه‌های سیاسیون، سایبری‌ها و بلاگرها به جلیلی نه‌تنها تمام نشده، بلکه به شکل حال‌ به‌هم‌زنی ادامه دارد.
فردی عزل می‌شود، فحشش را به جلیلی می‌دهند؛ فرد دیگری نصب می‌شود به جلیلی نیش می‌زنند؛ سیل می‌آید و زلزله و حادثه طبیعی، بر‌می‌گردند به جلیلی فحاشی می‌کنند. وسط مذاکراتشان آمریکا حمله می‌کند به جلیلی لگد می‌زنند!
واقعاً دلیل این حملات عصبی به سعید جلیلی چیست؟ سخنگوی دولت هم به میدان تخریب آمده و می‌گوید «جلیلی درک درستی از شرایط کشور ندارد». این در حالی است که جلیلی حداقل بیش از ۱۰ سال پیش بحران‌های امروز را پیش‌بینی کرده و هشدار داده که با این دست فرمان ما به این نقاط بحرانی می‌رسیم! هنوز کلیپ‌های وی در دسترس است.
امروز جلیلی نه رئیس‌جمهور است؛ نه وزیر است؛ نه پست اجرائی دارد؛ بلکه دولت مخالف او هم روی کار آمده و بحران‌های عجیب بی‌آبی و قطع گاز و قطعی برق را در یک ‌سال رقم زده؛ قیمت ارز را در یک‌ سال صددرصد افزایش داده و ۴۰-۵۰ تومان به بالای ۱۰۰ تومان رسانده؛ تورم افسارگسیخته و گرانی و بی‌برنامه‌گی و...! اما به جلیلی حمله می‌کنند. علت حملات اینها به‌جای عذرخواهی از جلیلی چیست؟
واقعیت این است که جلیلی حتی در لفظ هم حاضر نیست کوچک‌ترین فحاشی نسبت به مخالفین و منتقدین خود انجام دهد، منطقی را ارائه کرده، که بنیاد و ریشه فکری و گفتمانی این جریان را هدف قرار داده و اینها نمی‌خواهند این منطق و گفتمان دیده شود. ناچارند به فحاشی و حاشیه‌سازی.
در دوره مسئولیت سعید جلیلی به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی‌، نه‌تنها هیچ‌گونه امتیازی به طرف‌های مقابل اعطا نشد، بلکه ظرفیت هسته‌ای کشور به طور قابل‌توجهی ارتقا یافت. وی با اتکا به راهبرد مقاومت، توانست از بحران‌های پیچیده‌ای همچون حوادث سال ۱۳۸۸ عبور کند؛ بحران‌هایی که از منظر برخی ناظران به‌ دنبال براندازی نظام بودند. در همان مقطع زمانی که تحریم‌های گسترده به دنبال فتنه و آشوب، علیه ایران اعمال شد، جلیلی با راه‌اندازی کارگروه‌ ویژه مقابله با تحریم‌ها در دبیرخانه شعام، نقش مؤثری در کاهش اثرگذاری این تحریم‌ها ایفا کرد. مبنای راهبرد او نیز بر این تحلیل استوار بود که اختلاف آمریکا با ایران، ماهیتی اساسی و ساختاری دارد و نمی‌توان با مذاکره یا امتیازدهی، تغییری بنیادین در رفتار آمریکا ایجاد کرد.
در تقابل با این گفتمان، برخی جریان‌های سیاسی در سال ۱۳۹۲، ایده «رفع تحریم از طریق مذاکره و اعطای امتیازات گسترده» را در پیش گرفتند. با این حال، تجربه اجرائی برجام و تحولات پس از آن، از جمله تداوم فشارهای خارجی و تکرار عقب‌نشینی‌ها در عرصه دیپلماسی، نشان داد که تحلیل و منطق جلیلی واقع‌بینانه‌تر بوده است.
با وجود این شواهد و پس از اثبات ناکارآمدی برخی سیاست‌ها، به جای پذیرش اشتباهات راهبردی و ارائه پاسخ به افکار عمومی، برخی محاقل سیاسی همچنان به رقابت‌های جناحی و سیاست‌زدگی ادامه می‌دهند.