آخرین خبر/ گور وربینسکی با رَنگو قواعد رایج انیمیشن‌سازی را به‌هم زد. به‌جای آنکه بازیگران جداگانه در اتاق‌های صداگذاری دیالوگ بگویند، او جانی دپ و تمام گروه بازیگران را روی صحنه‌ای شبیه تئاتر کنار هم قرار داد. آن‌ها در حالی‌که لباس شخصیت‌هایشان را به تن داشتند، صحنه‌ها را اجرا و هم‌زمان صداگذاری می‌کردند؛ رویکردی که خودشان نامش را «ضبط احساسی» یا Emotion Capture گذاشته بودند.

بازیگران می‌توانستند از انرژی یکدیگر تغذیه کنند، بداهه‌پردازی داشته باشند و شیمی واقعی یک گروه را خلق کنند؛ چیزی که در نهایت به شکل ملموسی در انیمیشن روی پرده منتقل شد.